بلاخره من آپکردم خیلی وقت بود که چیزی ننوشته بودم بکل وبلا گ نویسی رو گذاشته بودم کنار آخه وقت این کار رو نداشتم درسته کار سرگرم کننده ای هستش اما آدم رو گرفتار می کنه.

واقعا نمی دونم از کجا شروع کنم چی بنویسم ...

درباره خودم می نویسم درباه سالی که گذشت باید بلاخره از یک جایی شرو کنم دیگه

بنظر من سال بی سود وپوچی بود سالی که الکی خستم کرد از یک لحاظ خوب بود که دیگه مجبور نبودم زیست بخونم یادتون هست که من رشتم تجربی بود بعد تغییرش دادم ورفتم ریاضی

اما بجاش خبری که بهم رسید حسابی بهمم ریخت بماند این خبر چی بود .دست ودلم به کاری نمیره نه می تونم درس بخونم نه دیگه مثل قبل پور شور وانرژی هستم یکمم بداخلاق شدم .

البته دارم سعی می کنم فراموشش کنم

یه احساسی دارم نمی دونم چه حسی فقط می دونم دیگه منتظر نیستم

شگفتا
وقتی که بود نمی دیدم ... وقتی می خواند نمی شنیدم
وقتی دیدم که نبود ...  وقتی شنیدم که نخواند   
چه غم انگیز است وقتی که چشمه ای سرد و زلال در برابرت می جوشد

 و می خواند و می نالد
وتوتشنه آتش باشی و نه آب
و چشمه که خشکید
چشمه که از آن آتش که تو تشنه ی آن بودی  
بخار شد و به هوا رفت
و آتش کویر را تاخت و در خود گداخت
و از زمین آتش رویید و از آسمان آتش بارید
تو تشنه آب گردی و نه تشنه آتش 
و بعد از عمری گداختن   

از غم نبودن کسی که تا بود  از غم نبودن تو می گداخت

دکتر علی شریعتی