دختري بود نابينا
که از خودش تنفر داشت
که از تمام دنيا تنفر داشت
و فقط يکنفر را دوست داشت
دلداده اش را
و با او چنين گفته بود
« اگر روزي قادر به ديدن باشم
حتي اگر فقط براي يک لحظه بتوانم دنيا را ببينم
عروس حجله گاه تو خواهم شد »

***
و چنين شد که آمد آن روزي
که يک نفر پيدا شد
که حاضر شود چشمهاي خودش را به دختر نابينا بدهد
و دختر آسمان را ديد و زمين را
رودخانه ها و درختها را
آدميان و پرنده ها را
و نفرت از روانش رخت بر بست

***
دلداده به ديدنش آمد
و ياد آورد وعده ديرينش شد :
« بيا و با من عروسي کن
ببين که سالهاي سال منتظرت مانده ام »

***
دختر برخود بلرزيد
و به زمزمه با خود گفت :
« اين چه بخت شومي است که مرا رها نمي کند ؟ »
دلداده اش هم نابينا بود
و دختر قاطعانه جواب داد:
قادر به همسري با او نيست

***
دلداده رو به ديگر سو کرد
که دختر اشکهايش را نبيند
و در حالي که از او دور مي شد گفت
« پس به من قول بده که مواظب چشمانم باشي »

گریه...چه واژه سبک و دلتنگی
گریه...چه واژه آرام کننده ای
گریه...چه واژه شاد و دردمندی
دلم بد جوری هوای گریه کرده ...
گریه به خاطر تمام ناگفته هام ...
گریه برای تمام نا نوشته هام ...
گریه برای تمام تنهایی هام ...
گریه برای تمام درد هام ...
گریه برای تمام خاطره هام
بیا با هم گریه کنیم بیا ...من و تو اگه با هم گریه کنیم خیلی سبک تر میشیم خیلی زیاد ...
بیا مثل ابر بهاری باشیم و نترسیم از گریه کردن هر وقت دلمون گرفت مثل ابر بهاری گریه کنیم اگه گریه نکنیم زود تر شکسته میشیم ...
اگه گریه نکنیم درد موهامونو سفید میکنه ...
پس بیا نترسیم مهربونم ...

سلام دوستای گلم .

امروز روز پدر است . یعنی روزی که حضرت علی ( ع) در آن روز پا به دنیایی قشنگ گذاشتن  .

و من این شعر رو تقدیم می کنم . به همه ی پدارن . به خصوص پدر خودم که به بیکران هایی آسمان دوستش دارم .

عهد نامه

با خودعهد بستم که در اولین دیدار تو رو درغرق در آغوش کنم .

با خود عهد بستم که در اولین دیدار نذر چشمانم را ادا کنم .

با خود عهد بستم که در اولین دیدار مرغ دلم را از قفس آزار کنم .

با خود عهد بستم که در اولین دیدار کویر دلم را با نگاه تو سیراب کنم .

با خود عهد بستم که در اولین دیدار مرواریدکان چشمانت رو سرمه چشمان رو کنم

با خود عهد بستم که تو رو به معراج عشق نزدیک کنم .

با خود عهد بستم که فقط برای شاعر احساس آهنگ سکوت خلوتهایم شعر بگویم .

با خود عهد بستم که در اولین دیدار وفا رو برایت قربانی کنم .

باخود عهد بستم که تا ابدیت دفترهایم را با یادو نام تو آغاز کنم .

علی پا به این دنیا گذاشت و قلب عاشقان را محسور کرد. و همگان را با انسانی آشنا کرد که پدر تمامی آفریدگان پروردگارش لقب گرفت روز پدر مبارک

اون روز روزی بود که فکر می کنم اگه ادامه پیدا می کرد انظبات من 0 هم نمی شد.

من از خانه به طرف مدرس را افتادم وتبق معمول در خانه ی یکی از دوستانم توقف کردم ومنتظر بقیه ماندم تا همه بیایند وباهم به مدرسه برویم.

همه جمع شدن وما به راه افتادیم از خونه ی دوستم تا مدرس راهی نیست و 2 دقیقه بیشتر طول

 نمی کشه ولی ما بقدری اون راه را آهسته طی می کنیم که 10دقیقه ای طول می کشه اون روز فرانک (یکی از دوستانم ) به من گفت می یایی بریم دم در خونه ی آقی هاشمی تا زنگ بخوره 5 دقیقه مونده من که برای شربازی سرم درد می کنه قبولکردم از اون ورم یگانه که فکر کنم بعضی هاتون می شناسینش به فرانک گفت : که امروز آقای هاشمی رو زمانی که به مدرسه می آمده دیده 

آقای هاشمی پسری با کلاس وبه قول فرانک مجلسی بود ولی ناگفته نماند که ایشون همسن پدر مابود ولی چه می شه کرد ه فرانک از اون خوشش می آمد

ما به طرف مقصد مورد  نظر راه افتادیم خونه ی او چارتا خون پایین تراز مدرسه بود فرانک دستش رو روی چشمی آیفن گذاشت و زنگ زد

 مادر آقای هاشمی جواب داد": بله

فرانک: ببخشید خانوم من آمار گیر هستم به سوال های من جواب بدید

مادر آقای هاشمی :صبر کنید الان می یام دم در

ما با شنیدن این حرف دو پا داشتیم دو تا دیگه قرض کردیم وددرو

داشتیم به طرف مدرسه می دویدیم که خانوم صفا خو ناظم مدرسه اومد بیرون خاستیم پشت دیوار پنهان شیم که دیدیم به به خانوم نظری دفتر دار مدرسه از پشت سر ما داره می یاد

فرانک آروم به من گفت که انگار نه انگار با آرامش تمام می ریم مدرسه . ماهم همین کار رو کردیم

خانوم صفاخو که دید مااز اون طرف می یاییم به ما گفت کجا اینشالا ماجوابی ندادیم وسرمون رو پایین انداختیم واو به ما گفت یک نمره انظبات از هردوی شما کم می کنم .

زنگ خورد وما به کلاس رفتیم بعداز اتمام کلاس زنگ تفریح داشتیم با بچه ها از پله ها پایین می اومدیم که مامانم رو کیک بدست دیدم آخه اون روز تولد من بود خانم مشکینی نگاهی به من کرد وگفت کیک رو ببر آش پز خانه نیم ساعت آخر کلاس بیا ببر  منم این کار رو کردم و بعد وارد حیاط شدم  یک دفعه نفهمیدم چی شد که ... فقط دیدم مقنعه ام دست بچه ها هست ودارن دست رشته بازی می کنن رفتم مقنعه را که دست فرانک افتاده بود رابگیرم که وای ... خانوم صفاخو ما رو باهم در حال جنگیدن دید وما را صدازد و به ما گفت از دست شما دو تا باید چی کار کنم این زنگ سر کلاس نمی رید تاآدم شید ما چهره ی مظلومانه به خود گرفته بودیم ولی در داخل انگار دنیا رو بهمون داده بودن اون زنگ ما شیمی داشتیم . معلم زیست مان اون زنگ در دفتر بود چون کلاس نداشت ما هم پیش اون بودیم وباهاش خوش وبش می کردیم

یک دفعه خانوم مشکینس  پشت سر ما ظاهر شد گفت شما این جا چیکار می کنین مگه کلاس ندارید ما سرمون رو پایین انداختیم و خانوم ابراهیمی معلم زیست مون قضیه رو گفت وخانوم مشکینی گفت اگه دیگه تکرار نمی شه برین کلاس ما تو دلمون به اون شدیدا بد وبیرا گفتیم

خلاصه رفتیم کلاس بچه ها تبق مع مول سوال حل می کردن ماهم به اون ها پیوستیم

زنگ خورد و زنگ تفریح هم به پایان رسید

وزمان موعود فرا رسید من رفتم آشپز خانهو کیک تولدم روآوردم بالا در راهرو به کمک یگانه شمع هارو روی کیک چیندیم و وارد کلاس شدیم بچه ها دست زدن و بعد از باز کردن کادو ها شیدا یک تکه از کیک رو برید وزمانی که حواسم نبود زد به صورت من وبا این کار او شوخی های شهرستانی  شروع شد اون روز ما با لباس و صورت کیکی به خونه برگشتیم

بد بختی ما به سر رسید ولی کلاغ به خونش نرستید                                          

(چه قدر سخته)

 _{و اونوقت آروم زیر لب بگی گلم باغچه ی نو مبارک.}

با امیدی گرم و شادی بخش

با نگاهی مست و رویایی

دخترک افسانه می خواند

نیمه شب در کنج تنهایی

بی گمان روزی ز راهی دور

می رسد شهزاده ای مغرور

تار و پود جامه اش از زر

سینه اش پنهان به زیر رشته هایی از در و گوهر

می کشد هر زمان همراه خود سویی

باد ، پرهای کلاهش را

یا بر آن پیشانی روشن

حلقه ی موی سیاهش را

مردمان در گوش هم آهسته می گویند

آه او با این غرور و شوکت و نیرو

در جهان یکتاست

بی گمان شهزاده ای والاست!

دختران سر می کشند از پشت روزن ها

گونه هاشان آتشین از شرم این دیدار

سینه ها لرزان و پر غوغا

در طپش از شوق یک پندار

« شاید او خواهان من باشد»

لیک، گویی دیده ی شهزاده ی زیبا

دیده ی مشتاق آنان را نمی بیند

او از این گلزار عطرآگین

برگ سبزی هم نمی چیند

همچنان آرام و بی تشویش

می رود شادان به راه خویش

مقصد او خانه ی دلدار زیبایش

مردمان از یکدگر آهسته می پرسند:

«کیست پس این دختر خوشبخت؟»

ناگهان در خانه می پیچد صدای در

سوی در گویی ز شادی می گشایم پر

اوست آری اوست!

اوست آری اوست!

آه ای شهزاده ! ای محبوب رویایی

نیمه شب ها خواب می دیدم که می آیی

زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

با نگاهی گرم و شوق آلود

برنگاهم راه می بندد

«ای دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبایی

ای نگاهت باده ای در جام مینایی

آه بشتاب، ای لبت همرنگ خون لاله ی خوشرنگ صحرایی

ره بسی دور است،

لیک در پایان این ره قصه پرنور است»

می نهم پا بر رکاب مرکبش خاموش

می خزم در سایه ی آن سینه و آغوش

می شوم مدهوش

بازهم آرام و بی تشویش

می خورد بر سنگفرش کوچه های شهر

ضربه ی سُم ستور بادپیمایش

می درخشد شعله ی خورشید

برفراز تاج زیبایش

می کشم همراه او زین شهر غمگین، رخت

مردمان با دیده ی حیران

زیر لب آهسته می گویند:

دختر خوشبخت

شعر از فروغ فرخ زاد عزیز که اعتبار زن را حفظ کرد

واین هم یک داستان کوتاه

در بیمارستانی دو مرد بیمار در یک اتاق بستری بودند. یکی از بیماران اجازه داشت که هر روز بعد از ظهر یک ساعت روی تختش بنشیند. تخت او در کنار تنها پنجره ی اتاق بود. اما بیمار دیگر مجبور بود هیچ تکانی نخورد. و همیشه پشت به هم اتاقیش روی تخت بخوابد. آنها ساعت ها با یکدیگر صحبت می کردند. از همسر ... خانواده و ...

هر روز بعد از ظهر بیماری که تختش کنار پنجره بود می نشست و تمام چیزهایی که بیرون پنجره می دید برای هم اتاقیش توصیف می کرد. بیمار دیگر در مدت این یک ساعت با شنیدن حال و هوای دنیای بیرون جانی تازه می گرفت.

این پنجره رو به یک پارک بود که دریاچه ی زیبایی داشت. مرغابیها و قوها در دریاچه شنا می کردند و کودکان با قایق های تفریحی شان در آب سرگرم بودند. درختان کهن به منظره ی بیرون زیبایی خاصی بخشیده بود و تصویری زیبا از شهر در افق دوردست دیده می شد. همان طور که مرد در کنار پنجره این جزییات را توصیف می کرد هم اتاقیش چشمانش را می بست و این مناظر را در ذهن خود مجسم می کرد.

روزها و هفته ها سپری شد.

یک روز صبح ... پرستاری که برای شستشوی آنها آب می آورد جسم بی جان مرد را کنار پنجره دید که در خواب و با آرامش از دنیا رفته بود. پرستار بسیار ناراحت شد و از مستخدمان بیمارستان خواست که آن مرد را از اتاق خارج کنند. مرد دیگر خواهش کرد که تختش را به کنار پنجره منتقل کنند. پرستار این کار را با رضایت انجام داد و پس از اطمینان از راحتی مرد اتاق را ترک کرد.

آن مرد به آرامی و با درد بسیار ... خود را به سمت پنجره کشاند تا اولین نگاهش را به دنیای بیرون از پنجره بیندازد. بالاخره او می توانست این دنیا را با چشمان خودش ببیند.

در عین ناباوری او با یک دیوار مواجه شد. مرد پرستار را صدا زد و با حیرت پرسید که چه چیزی هم اتاقیش را وادار می کرده چنین مناظر دل انگیزی برای او توصیف کند؟ پرستار پاسخ داد: "شاید او می خواسته به تو قوت قلب بدهد. آن مرد اصلا نابینا بود و حتی نمی توانست دیوار را ببیند." 

راستی اگر سرزدین خاهش مندم که اسمی از من نبرید.

http://selolezendeh.blogfa.com/

A small crack appeared On a cocoon

.روزي سوراخ كوچكي در يك پيله ظاهر شد.------------ ---

------ -

كرد.

Then the butterfly stopped striving .

go on trying.

آن گاه تقلاي پروانه متوقف شد و به نظر مي رسيدكه خسته شده،و

ديگر نمي تواند

بهتلاشش ادامه دهد.------------ --------- -

The man decided to helpthe poor creature.

He widened the crack by scissors.

body wasTiny and her wings werewrinkled.

The man continued watching the butterfly.

He expected tosee her wings become her body.

But it did nothappen!

As amatter of fact,the butterfly to crawl

onThe

ground for the rest of herlife,

For she could never fly.

The kind man did not realize that God had

arranged

thelimitation of cocoon.

ofit,

herbody to enableher to fly afterward.

از پيله به او امكان پرواز دهد.------------ --------- -

to do .

IfGod had provided us with n easy life to live

without

 any difficulties,

Thenwe become strong,and could not fly.

قوي نمي شديم و هرگز نمي توانستيم پرواز كنيم.

difficultiesTo become strong.

 حل كردن به من داد.------------ --------- -

Iasked for prosperity and promotion,

work.

 to overcome.

 بردارم.

I asked for motivation,and He showed me

eople who

needed help.

opportunityTo give love toothers.

خواستم و خداوند به من فرصت داد تا به ديگران محبت كنم.---------

--- --------- -

I did not get what I wanted…..

ButI was provided withwhat I needed.

Donot worry,fightWith difficulties and be

sureThat

you canprevail over them.

نترس با مشكلات مبارزه كنو بدان كه مي تواني بر آنها غلبه كني.

بود

امروز برای اولین بار تصمیم گرفتم آب حوض خانه مادر بزرگم را عوظ کنم اونها ۸ ماهی بلا دارند .اول من برای اینکه بخوام آب را تخلیه کنم باید ماهی ها را می گرفتم وداخل ظرف دیگری می گذاشتم .

گرفتن ماهی ها یک ساعتی طول کشید البته وسط های کار دختر عمویم هم به من ملحق شد من ۴ ماهی گرفته بودم قرار شد ۴تای باقی مانده را مرجان دختر عمویم بگیرد .

بماند که در هین کار لیز خوردم ودر آب افتادم . مرجان ۳ تا ی دیگر را گرفت اما گرفتن ماهی آخری که کوچک ترین آنها بودخیلی سخت بود بلاخره تصمیم گرفتیم آن را باهم گیر بی اندازیم ما داشتیم همین کار را می کردیم که سر اون ماهی بیچاره لای دو ظرفی که در دست ما بود گیر کرد . بیچاره مرد خیلی از این بابت ناراحت شدم گفتم :بیا اومدیم ثواب کنیم ... هنوز حرفم تمام نشده بود که یک پرنده ی کوچولو کنار حیاط  افتاد به طرف آن رفتم وگرفتمش فکر می کنم تازه متولد شده واز درخت افتاده آن را به خانه بردم مامانم یک پارچه کف حمام پهن کرد و اون را روی پارچه گذاست ویک سبد را برعکس روی آن قرار داد .

من به حیاط آمدم پنپ آبرازدم وماهی هارا به داخل آب ریختم وبرگشتم

کمی آرد جو در خانه داشتیم آن را بامقداری آب در داخل کاسه ای گذاشتم تابرای اون جوجه کوچک بگذارم مامانم گفت:  این که خودش نم تواند  غذا بخوره .آخه می دونید که این جوجه ها به کمک مادرشون چجوری غذا می خورن؟

من کمی از اون آرد را با آب مخلوط کردم و داخل یک سرنج بدون سوزن کردم وبه نوک ش گذاشتم بعد از چن ثانیه شروع به خوردن کرد واقعا چه قدر شیرین بود.

ولی می ترسم بمیره به همین دلیل قرار فردا صبح آن را به داخل حیاط برگردانم تا شاید مادرش به سراقش بیاید

اینم عکس اون جوجه کوچولوی بامزه

غمی غمناک

شب سردي ست و من افسرده

راه دوريست و پايي خسته

تيرگي هست و چراغي مرده.

مي کنم، تنها،از جاده عبور:

دور ماندند ز من آدمها

سايه اي از سر ديوار گذشت،

غمي افزود مرا بر غم ها.

فکر تاريکي و اين ويراني

بي خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز کند پنهاني.

نيست رنگي که بگويد با من

اندکي صبر، سحر نزديک است.

هر دم اين بانگ برآرم از دل:

واي،اين شب چقدر تاريک است!

خنده اي کو که به دل انگيزم؟

قطره اي کو که به دريا ريزم؟

صخره اي کو که بدان آويزم؟

مثل اينست که شب نمناک است.

ديگران را هم غم است به دل،

غم من،ليک، غمي غمناک است!

مرحوم سهراب سپهری!

وقتی  پرستوها سرمای ناجوانمردانه ی زمستان وویرانی لانه هاشان را بر دامن

من میگریند وقتی دخترکان کبریت فروش لباسان وصله زده وانگشتان یخ زده شان

در کنار خیابان های شلوغ از جمال و تجمل ها به رخ من می کشند وقتی ققنوس خاکستر

 بال و  پرسوخته اش را به من هدیه می دهد

وقتی  پناه نیست

آفتاب نیست

دوست داشتن نیست

تو که  پرستو ها را به من سپردای

شقایق ها را به من سپرده ای...

من را به که می سپاری؟؟؟ 

وقتي که رفتي چشمهايم رابستم، با خودم گفتم بر مي گردد؛ امروز ، فردا ، پسفردا وقتي روي رؤياهامان خط دلتنگي کشيده شد ، ديگر نيافتمت.توبراي دنيايکوچکم دست نيافتني شده بودي ، خودت را به خاطرات سپردي اين بار همدل شيشه اي ام در اين لحظه هاي سرد قدم پائيز ، نقش خداحافظي را تجربهمي کند. لعنت بر اين هواي ابري ، باز نگاههاي معصومم در اين شب تاريک ، تورا مي جويند، تا بهار راه زيادي مانده است ، پلکهاي نا توانم ياراي انتظار راندارند ، من نيز گذشته رانمی توانم  از يادببرم و نیز تو را .......

من امروز فال حافظ گرفتم که واقعا بهترین جواب را به من دادکه آن:

_{فال حافظ}

_{گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب}

_{گفت دردنبال دل ره گم کند مسکین غریب}

_{ای که در زنجیر زلفت جان چندین آشناست}

_{خوش فتاد آنخال مشکین برزخ رنگین غریب}

ای کاش غرورم را زیر پا می گذاشتم ای کاش حرف دلم را می زدم

چرا ؟چرا فکر می کردم اگر حرف دلم را بزنم اتفاقی می افتد الان خودم را سر زنش می کنم چرا که می بینم رقیبم که غرورش را زیر پا گذاشت موفق شد ولی من....

غرور

(می‌نوشتم عشق)

می‌نوشتم عشق دستم بوی شبنم می‌گرفت

آهِ حوای درون دامان آدم می‌گرفت

می‌نوشتم شعر یک توده شقایق بود و آه

آشنا دستی ز دست باد مریم می‌گرفت

می‌نوشتم شاعری سر در گریبان غروب

یادگاری می‌نویسد، عشق ماتم می‌گرفت

می‌رسیدم تا لب دریا نگاهم بود و موج

انتشار آبی امواج را غم می‌گرفت

می‌گذشتم از گلاب کوچه‌ی اردیبهشت

بوی گل‌های اشارت در پناهم می‌گرفت

با تو می‌گفتم فقط از ابرها، آئینه‌ها

یک قلم، یک دفتر بی‌نام عالم می‌گرفت

می‌کشیدم نقش باران روی پلک داغ باغ

می‌سرودم یک غزل باران دمادم می‌گرفت

 غزل تاجبخش

روز مادر

 يعنی به تعداد همه روزهای آينده تو ،دلواپسی!

روز مادر يعنی

به تعداد آرامش همه خوابهای کودکانه تو، بيداری !

روز مادر يعنی

بهانه  بوسيدن خستگی دستهايی که عمری به پای باليدن تو

چروک شد روز مادر يعنی بهانه در آغوش کشيدن 

 او که نوازشگر

 همه سالهای دلتنگی تو بود روز مادر يعنی باز هم بهانه مادر

گرفتن....    

    مادرم روزت مبارک...

حالا چند تا smsبه مناسبت این روز بزرگ

مادر:

کاشکی می شد بهت بگم؛

چقدر صدات و دوست دارم

لالایی هات و دوست دارم؛

بغض صدات و دوست دارم

بیستم ماه جمادی
این ندا دادی منادی
آمده هنگام شادی
فاطمه از مام زادی
---
میلاد سرور بانوان جهان
و مادر تمام شیعیان بر شما و تمام ایرانیان مبارک باد.

شد جهان پرشور و غوغا

صفحه ی گیتی مصفا

بیت احمد طور سینا

پانهد زهرا-س به دنیا

 در آسمان آبی دلم، جایی برای ابرها نیست
مادرم! دعایم کن که با دعایت، دلم خانه دردها نیست
---
عزیزترین عزیزانم! روزت مبارک...

تو بهترین گل، میان شهر گلهایی
تو رنگ آفتابی،
شب که می رسد، مثل ستاره،
گوئیا مهتابی...
---
.:مادر خوبم، روزت مبارک:.

آسمانی پر از ستاره، دشتی پر از گل،
تقدیم به آنی که بهشت زیر پایش جا دارد
به مادرم...
که مهرش تا ابد در دلم جای دارد.

درزيباترين واژه بر لبان آدمي واژه مادر است. زيباترين خطاب مادر جان است. مادر واژه ايست سرشار از اميد و عشق. واژه اي شيرين و مهربان که از ژرفاي جان بر مي آيد. روزت مبارک مادر

زن هستي ساز و نظم ده و مهر گستر است ســـــــــــرچشمهء محبت و الطاف داور است بهر صفا و لطف خـــــــــــدا عشق مظهر است بعد از خـــــــدا به سجده بوَد زآنکه مادر است

به ياد مي آورم لحظه هاي فراز را كه صداي او اعتبارم مي بخشيد و لحظه هاي نشيب را كه اعتمادم به ياد مي آورم افراي افراشته اي را به ياد مي آورم مادرم را ...

آسودگي از محن ندارد مادر آسايش جان و تن ندارد مادر دارد غم و اندوه جگر گوشه خويش ورنه غم خويشتن ندارد مادر